Να σέβεστε!!!

Μια βόλτα στην πόλη της Λάρισας αρκεί πλέον από σήμερα για να κάνει σε όλους αντιληπτό ότι έχει αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση για τον αγώνα - σταθμό της φετινής σεζόν, που γίνεται στις 3 μ.μ. του Σαββάτου στο AEL FC ARENA, ανάμεσα στην ΑΕΛ και τον ΠΟΤ Ηρακλή.

Με νίκη κόντρα στον βασικό φετινό αντίπαλό τους και κυρίως, απέναντι στην ομάδα που με την κατάπτυστη και προσβλητική επικοινωνιακή προπαγάνδα που καλλιεργεί απ' το καλοκαίρι, προσπαθεί να αμαυρώσει τον καθαρόαιμο καλπασμό των αλόγων του κάμπου προς την Super League 1, οι "βυσσινί" σφραγίζουν και μαθηματικά την άνοδο τέσσερις ολόκληρες αγωνιστικές πριν τη λήξη των play off!

Είναι χαρακτηριστικό πως αν η ΑΕΛ φτάσει με το καλό στο τρίποντο, θα 'χει δημιουργήσει μια βαθμολογική διαφορά 15 ολόκληρων βαθμών από τον δεύτερο, στο σύνολο μιας σεζόν που κυριάρχησε σε όλα τα επίπεδα, όπως όλοι οι άλλοι αναγνωρίζουν, με πρώτους και καλύτερους τους δύσκολους οπαδούς της λαρισινής ομάδας.

Γι' αυτό και η δυναμική της προπώλησης εισιτηρίων που βρίσκεται σε εξέλιξη από την περασμένη Παρασκευή, αλλά και το αγκάλιασμα των παικτών που παρευρίσκονται στο Zackret (σ.σ. σήμερα στις 7 μ.μ. θα είναι οι Μπαγκαλιάνης και Λυμπεράκης), υπόσχονται ένα κατάμεστο γήπεδο και μια ατμόσφαιρα που όμοιά της δεν έχει ξαναζήσει η συγκεκριμένη κατηγορία.

Μια ατμόσφαιρα που θα αποπνέει το πάθος της επιτυχίας και τη χαρά της γιορτής, με δεδομένο τον σεβασμό των ίδιων των Λαρισαίων οπαδών προς την ομάδα τους, την οποία ξέρουν να τιμούν, να διαφημίζουν και ταυτόχρονα να προστατεύουν από κάθε λογής... κακοτοπιές!

Μιλάμε για τον ίδιο υπέροχο κόσμο που την ίδια στιγμή, στο όνομα της χρυσής ιστορίας της ΑΕΛ, απαιτεί ανταπόδοση αυτού του σεβασμού από ανθρώπους που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο σήκωσε κάποτε ψηλά, λιγότερο ή περισσότερο, εκτιμώντας την όποια προσφορά τους στην "βασίλισσά του"!

Για παράδειγμα, πρώτος αυτός ο κόσμος ήταν που αποθέωσε τον Τσιριγώτη στο σύντομο διάστημα που φόρεσε πρόπερσι τα βυσσινί και ζητούσε με τον τρόπο του την παραμονή του στην ομάδα, έστω κι αν το καθεστώς δανεισμού με το οποίο είχε αποκτηθεί, έδινε τον πρώτο λόγο στον Λεβαδειακό.

Κι έπειτα, έναν χρόνο μετά, ήταν εκείνος που "για το καλό της ΑΕΛ", κατάπιε τα γεγονότα του παρελθόντος κι όχι μόνο δέχθηκε τον Δερμιτζάκη στον πάγκο της ομάδας, αλλά μαζί δέχθηκε και τις αιτιάσεις του σχετικά με την άδοξη κατάληξη της περσινής σεζόν και τον στήριξε μέχρι τελικής πτώσης, ακόμα κι όταν η διοίκηση της ΠΑΕ πήρε κόντρα σε όλους την απόφαση να τον αντικαταστήσει λίγο πριν την έναρξη του φετινού πρωταθλήματος.

Κι αναφέρομαι όχι τυχαία στα δύο συγκεκριμένα πρόσωπα, γιατί θα περιμέναμε βάσει όλων των παραπάνω, να 'ναι οι πρώτοι που θα αντισταθούν στην απρόκλητη επικοινωνιακή επίθεση που εξαπέλυσε το νυν αφεντικό τους κατά της πρώην ομάδας τους, προκειμένου να χτίσει το βολικό για εκείνον αφήγημα, με το οποίο επιχειρεί να δικαιολογήσει την αποτυχία του!

Αντ' αυτού, ο ικανός και λαλίστατος Τσιριγώτης, που σκαρφαλώνει τα κάγκελα της "Αυτόνομης" με την ίδια ευκολία που σκαρφάλωνε εκείνα της Θ8 του Αλκαζάρ, όχι μόνο δεν βρήκε μήνες τώρα να πει μια θετική κουβέντα για την αήττητη ομάδα που τους φιλοδώρησε με 7 γκολ (έναντι 3) και 7 κερδισμένους βαθμούς (έναντι 1), σε τρία ματς (κι ενώ εκκρεμεί ακόμα ένα), αλλά έστω κι αν αποφεύγει τις ακραίες εκφράσεις, ακολουθεί πιστά το πνεύμα μιας λαϊκίστικης προπαγάνδας, που ο ίδιος δεν έχει λόγο να χρησιμοποιεί, καθώς δεν υφίσταται ζήτημα δικαιολόγησης της (καλής) απόδοσής του (σ.σ. βρίσκεται άλλωστε μαζί με τον Πασά στην κορυφή του πίνακα των σκόρερς με 18 γκολ).

Πολύ περισσότερο βέβαια, αυτός που έχει "χαλάσει" απόλυτα τον κόσμο της ΑΕΛ είναι ο Δερμιτζάκης, που αδυνατώντας και φέτος να νικήσει σ' ένα υψηλής ανταγωνιστικότητας ντέρμπι, έφτασε στο σημείο να αμφισβητήσει την αποβολή του Μπερτόλιο για το εγκληματικό μαρκάρισμα στον Στίνα, παρότι έγινε μπροστά στα μάτια του, έως και να επικαλείται ως αίτιο της ισοφάρισης στο 2-2 του Καυταντζογλείου, το γεγονός ότι ένα πλάγιο άουτ χτυπήθηκε ενδεχομένως λίγο πιο μπροστά, όταν ο ίδιος ωθούσε σε κάθε φάση τους παίκτες του να "κλέψουν" με κάθε ευκαιρία και με κάθε θεατρινίστικη πτώση ή διαμαρτυρία!

Τώρα θα μου πείτε, γιατί τα επισημαίνω όλα αυτά...

Τα επισημαίνω για να καταδείξω τη διαφορά ποιότητας που υπάρχει στις οικογένειες των δύο μεθαυριανών αντιπάλων και να καταθέσω την θλίψη μου για την απόπειρα προσβολής (και) της νοημοσύνης μας, από ανθρώπους που είχαν την τύχη να τους χειροκροτήσει κάποτε ο κόσμος της Λάρισας. Κυρίως όμως, το κάνω για να υπογραμμίσω την έλλειψη σεβασμού απέναντι σε αξίες, πρόσωπα και καταστάσεις, που ενδεχομένως να αποτελεί κι έναν απ' τους λόγους που κατά καιρούς άνθρωποι ικανοί, μένουν βαλτωμένοι στα χαμηλά πατώματα, όταν οι άλλοι βαδίζουν προς τις κορυφές.

Γιατί η ΑΕΛ με νίκη (ή ακόμα και χωρίς) το Σάββατο, θα είναι δικαιωματικά του χρόνου στα μεγάλα σαλόνια, ενώ όσοι δεν σέβονται εκείνη και τον κόσμο της, θα ψάχνουν πιθανότατα για πάντα τους Πουλικίδηδες που θα βγάλουν το φίδι απ' την τρύπα των Μανούχων!

"ΙππόCAMPOS"