Το αρμόδιο κλιμάκιο αποφάνθηκε.
Η σύμβαση δύναται να υπογραφεί.
Και όμως, κάποιοι στην αντιπολίτευση επιμένουν. Γιατί;
Γιατί συνεχίζουν να μιλούν για «οικονομικότερη προσφορά» όταν το αρμόδιο δικαιοδοτικό όργανο έκρινε ότι η απόρριψή της ήταν νόμιμη και αιτιολογημένη;
Γιατί αναπαράγουν αριθμούς αποκομμένους από το νομικό και τεχνικό τους πλαίσιο, όταν γνωρίζουν ότι η χαμηλότερη τιμή δεν ταυτίζεται με τη συμφερότερη προσφορά;
Γιατί επιμένουν να υποκαθιστούν τα αρμόδια όργανα ελέγχου, λες και η δική τους πολιτική εκτίμηση υπερισχύει μιας δικαστικής κρίσης;
Γιατί, ενώ το Ελεγκτικό έκρινε ότι η διαδικασία ήταν σύννομη, εκείνοι συνεχίζουν να μιλούν για «ζημία»;
Αμφισβητούν τη νομιμότητα της απόφασης του Ελεγκτικού Συνεδρίου;
Θεωρούν ότι γνωρίζουν καλύτερα από το ανώτατο δημοσιονομικό δικαστήριο της χώρας;
Ή απλώς δεν αντέχουν την πολιτική τους διάψευση;
Ας απαντήσουν καθαρά:
Με τη νομιμότητα ή με την υποκατάστασή της από εντυπώσεις;
Με τους θεσμούς ή με τη δημιουργία σκιών;
Με την ευθύνη ή με τη μικροπολιτική;
Διότι όταν το αρμόδιο όργανο ελέγχου αποφασίζει και εσύ συνεχίζεις να διακινείς το ίδιο αφήγημα, δεν υπερασπίζεσαι το δημόσιο συμφέρον.
Υπερασπίζεσαι την πολιτική σου εμμονή.
Η πραγματικότητα είναι απλή:
Η διαδικασία ελέγχθηκε και βρέθηκε απολύτως νόμιμη.
Η αιτιολόγηση κρίθηκε επαρκής.
Η σύμβαση προχωρά.
Όλα τα υπόλοιπα είναι απόγνωση από την κατάρρευση ενός ακόμη αφηγήματος που χτίστηκε πάνω σε υποθέσεις, υπαινιγμούς, εντυπώσεις… και αποδείχθηκε τελικά… αέρας.
Όταν η πραγματικότητα διαψεύδει τον πολιτικό σου σχεδιασμό, έχεις δύο επιλογές: ή αναθεωρείς, ή επιμένεις μέχρι να εκτεθείς πλήρως.
Η επιλογή της αντιπολίτευσης είναι προφανής.
Η δημοτική αρχή, ευτυχώς για την πόλη, δεν έχει ανάγκη από αφηγήματα.
Μιλά με αποφάσεις, θεσμική κάλυψη και αποτελέσματα”.