Φ.Παπαδημητρίου σε Campos 97.8: KOPF HOCH θα πει... Ψηλά το Κεφάλι (AUDIO)

Πραγματοποιήθηκε προ ημερών στη Λάρισα και συγκεκριμένα στο ΔΩΛ, η παρουσίαση ενός ιδιαίτερου βιβλίου, του δημιουργήματος του Φάνη Παπαδημητρίου, Kopf Hoch, που σημαίνει "Ψηλά το κεφάλι", γεγονός που έδωσε την δυνατότητα στον συγγραφέα να μιλήσει ουσιαστικά για την αυτοβιογραφία του, που περιλάμβανε "παραβατικές συμπεριφορές σε νεαρή ηλικία, τροχαίο ατύχημα, τη διαχείριση των νέων δεδομένων που αυτό δημιούργησε και τους προσωπικούς του δαίμονες”.

Όλα αυτά και όσα ακόμα προκύπτουν μέσα από το ίδιο το βιβλίο, έδωσαν το ερέθισμα στην ραδιοφωνική παραγωγό, Μαργαρίτα Θεοχάρη, για να προχωρήσει σε μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα συζήτηση μαζί του, η οποία έλαβε χώρα στον Campos 97.8 και συγκεκριμένα στην εκπομπή, "Πάμε μια Βόλτα".

Όσα ειπώθηκαν μπορείτε να τα ακούσετε αναλυτικά στο βίντεο - ηχητικό, που παραθέτουμε στο ξεκίνημα του άρθρου

Σε κάθε περίπτωση, τόσο για τον Φάνη Παπαδημητρίου, που δεν κατάγεται μεν από εδώ αλλά η μοίρα του τον έδεσε με τη Λάρισα, όσο και για το βιβλίο της ζωής του, θα πρέπει να καταγράψουμε τα εξής:

Ο Φάνης Παπαδημητρίου γεννήθηκε το 1989 στην Αθήνα όπου και μεγάλωσε. Φοίτησε στο Μαράσλειο Πειραματικό και αποφοίτησε από το Νυχτερινό Λύκειο Βύρωνα. Η κύρια ενασχόληση του μέχρι το τέλος του σχολείου ήταν το ποδόσφαιρο. Έχει αγωνιστεί σε ομάδες όπως η ΑΕΚ, ο Εθνικός Αστέρας, ο Ηλυσιακός, ο Α.Ο. Καρδίτσας κ.α, ενώ έχει διακριθεί (χάλκινο και ασημένιο μετάλλιο) και με την ομάδα Α.Σ.Α.Χ. σε Πανελλήνια Πρωταθλήματα Πινγκ Πονγκ ΑΜΕΑ. Είναι απόφοιτος του τμήματος Λογοθεραπείας της Σχολής Επιστημών Υγείας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων (2024) και εργάζεται ως διοικητικός υπάλληλος στον Δήμο Λάρισας όπου ζει. Αυτό είναι το πρώτο του βιβλίο.

Τι σημαίνει ο τίτλος Kopf Hoch:

Σημαίνει "Ψηλά το Κεφάλι" στα Γερμανικά. Προέρχεται από ένα πολύ έντονο βίωμα που είχε στη Γερμανία το 2009 κατά τη διάρκεια της αποκατάστασης και με σημάδεψε την υπόλοιπη ζωή του. Ήταν η στιγμή που συνειδητοποίησε πως όποιες και αν είναι οι περιστάσεις και τα δεδομένα, είχε ακόμη την επιλογή να μην το βάλει κάτω. Προβληματίστηκε για το αν θα έπρεπε ο τίτλος να ήταν στα Γερμανικά ή αν κάτι τέτοιο θα ξένιζε στους αναγνώστες, όμως και η αναπηρία συχνά είναι σαν μια ξένη γλώσσα για τον περισσότερο κόσμο και πρέπει να μάθουμε να την μιλάμε ως κοινωνία.

Ποιο είναι το μήνυμα αυτού του βιβλίου:

Του στέλνουν στο facebook ή του μιλάνε γνωστοί γνωστών λέγοντας του «Ξέρετε, κ Παπαδημητρίου, έχω και εγώ την τάδε αναπηρία ή δεν έχω εγώ κάποια αναπηρία αλλά η αδελφή μου, ο γιος μου, η φίλη μου και σας ευχαριστούμε για το βιβλίο σας.» Είναι πολύ συγκινητικό αυτό και μερικές φορές φοβάται πως αντί να τους ευχαριστήσει για τα καλά τους λόγια, θα αρχίσουν να κλαίνε μαζί. Αλλά το μήνυμα του βιβλίου είναι ακόμη ευρύτερο, είναι πως όσα λάθη και να κάνουμε δεν πρέπει να τα παρατάμε, ότι κανείς μας δεν ξέρει τι κουβαλάει μέσα του ο καθένας και τι προσπάθειες κάνει να διαχειριστεί τα συναισθήματα του και τους προβληματισμούς του. Άρα δεν πρέπει τους ανθρώπους να τους κρίνουμε εκ του ασφαλούς και αυστηρά. Θα του άρεσε να παρακινήσει ανθρώπους που αισθάνονται να μην ήρθαν τα πράγματα όπως θα ήθελαν ή περίμεναν στη ζωή τους, να μην το βάλουν κάτω και να κρατάνε το κεφάλι τους ψηλά. Γιατί ένα μήνυμα γίνεται σημαντικό μόνο όταν φτάνει στον παραλήπτη του, αλλιώς είναι απλά κύματα στο κενό.

Από το οπισθόφυλλο:

Τον Ιούλιο του 2008 ο δεκαεννιάχρονος Φάνης, με μόνο εμπόδιο στις προοπτικές επαγγελματικής ποδοσφαιρικής καριέρας τους νεανικούς παραβατικούς πειραματισμούς του, εκσφενδονίστηκε από το πίσω κάθισμα μιας μηχανής στην Πάρο όπου έκανε διακοπές με την παρέα του, σε ένα κόσμο όπου τίποτε δεν είναι πλέον αυτονόητο.
Τι κάνεις όταν από εκεί που έπαιζες μπουνιές στα Εξάρχεια και έψαχνες ναρκωτικά στην Πλατεία Βάθης, πρέπει να μάθεις πως να χρησιμοποιείς σανίδα για να μεταφερθείς στο κρεβάτι σου; Ποια είναι η λύση όταν το πατρικό σου έχει σκαλιά; Πώς μπορείς να τα καταφέρεις να ζήσεις αυτόνομα όταν είσαι ανειδίκευτος, άνεργος και εθισμένος στον τζόγο; Και τι γίνεται με τις σχέσεις με το άλλο φύλο;
Όπως και το αμαξίδιο, ο λόγος είναι άλλο ένα όχημα που ο Φάνης μαθαίνει να χρησιμοποιεί για να προχωρήσει σε αυτή την συγκινητική αυτοβιογραφία όπου το ψυχικό σθένος μένει άσβεστο όταν βρέχει τουλούμια από παντού και το ζητούμενο είναι να κρατάς πάντα Ψηλά το Κεφάλι/ KopfHoch.

Γιατί αυτό το βιβλίο τώρα:

Το Ισνάφι, πιστό στο όραμα του για βιβλία που διαβρώνουν την συμβατική αφήγηση, δίνει φωνή σε έναν εκπρόσωπο μιας κοινότητας που συχνά αρχειοθετούμε σε βολικά κλισέ αντί να κατανοούμε, με την πρόφαση πως πρόκειται για κάτι ξένο. Όμως homo sam Humani nil a me alienum puto (είμαι άνθρωπος και θεωρώ πως τίποτε το ανθρώπινο δεν μου είναι ξένο)!