Ο Βασίλης Γκουρογιάννης στον Campos 97.8 (AUDIO)

Στην εκπομπή «ΠΑΜΕ ΜΙΑ ΒΟΛΤΑ» του Campos 97.8 με την Μαργαρίτα Θεοχάρη, φιλοξενήθηκε το πρωί της Δευτέρας (17/11), ο Βασίλης Γκουρογιάννης.

Πρόκειται για έναν από τους σημαντικότερους πεζογράφους της χώρας. Ο ίδιος, άνοιξε την καρδιά του στην συχνότητά μας, με αφορμή το νέο του βιβλίο με τίτλο «Τα κιάλια του Βασίλι Τσουικόφ».

Το συγκεκριμένο μυθιστόρημα είναι των εκδόσεων ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ και αποτελεί ένα ακόμη σπουδαίο δημιούργημα του Βασίλη Γκουρογιάννη.

Ακούστε στην αρχή του άρθρου τα όσα είπε.

Περισσότερα αναφορικά με το βιβλίο.

Στο νέο του μυθιστόρημα, ο Βασίλης Γκουρογιάννης μεταμορφώνει με ευαισθησία, καυστικότητα και βαθύ ιστορικό και φιλοσοφικό στοχασμό την ανθρώπινη εμπειρία σε μια ηχηρή κραυγή για την ατομική και συλλογική μοίρα του ανθρώπου.

Ο κεντρικός ήρωας του μυθιστορήματος, που αναφέρεται μόνο με το μικρό του όνομα, Βασίλης, είναι πλέον μεγάλης ηλικίας, μοναχικός, με αριστερή, σκληροπυρηνική ιδεολογία, την οποία φαίνεται να μην εγκαταλείπει μέχρι το τέλος της ζωής του, παρά τα όσα έχουν συμβεί μέσα στις δεκαετίες από τη λήξη του Εμφυλίου.
Ως νεαρός αγωνιστής, έλαβε μέρος σε μάχες της Εθνικής Αντίστασης και του εμφύλιου σπαραγμού. Μάλιστα, εμμονικά πιστεύει ότι στα χέρια του έχουν έρθει κατά μοιραίο τρόπο τα ιερά και όσια κιάλια του Ρώσου στρατηγού Βασίλι Τσουικόφ, υπερασπιστή του Στάλινγκραντ, όταν μετά την ήττα της Γερμανίας η Σοβιετική Ένωση έστελνε οπλισμό για την ενίσχυση των επαναστατημένων αριστερών εναντίον του αστικού, καπιταλιστικού κράτους. Τα κιάλια αυτά είναι το ψυχολογικό του στήριγμα, αλλά ταυτοχρόνως αντανακλούν και την αλληγορία του μύθου.

Ο ήρωας βαδίζει αναδρομικά στη ζωή του, από τα τελευταία πολιτικά και κοινωνικά χρόνια της Ελλάδας προς το σκοτεινό παρελθόν, σε έναν ναρκοθετημένο δρόμο. Όλα κινούνται με παραισθήσεις, στερεότυπα, συντίθεται η ύπαρξη του ήρωα από υλικά υπαρξιακής αγωνίας, αγωνιστικότητας, διάψευσης, μη αποδοχής της διάψευσης, ιδεολογίας, ιδεοληψίας, με κυρίαρχα στοιχεία την υποκειμενική ματιά της Ιστορίας και του ανεκπλήρωτου έρωτα. Η γλώσσα του έργου είναι ύπουλη, αλλήθωρη, αλλού κοιτάζει και αλλού δαγκώνει, οι εχθροί συγχέονται, οι φίλοι συγχέονται, οι χθεσινοί ήρωες αναθεωρούνται.

Ο ιστορικός Εμφύλιος, με την πάροδο των ετών, με τις αποκαλύψεις και τις ανατροπές, καταλήγει να είναι εσωτερικός εμφύλιος μέσα στην ψυχή κάθε αγωνιστή, αλλά συμβαίνει μέσα στο κέλυφος του ιστορικού συμβάντος. Εντέλει προκύπτει ένα αισθητικό αποτέλεσμα που περιέχει θυμό, ευαισθησία, οίκτο και προκλητικότητα, σαρκασμό και αρχαιοελληνική ειρωνεία, σεβασμό αλλά και βεβήλωση ιερών και οσίων, είτε είναι σύμβολα είτε είναι πασίγνωστα πρόσωπα του αγωνιστικού και του καλλιτεχνικού χώρου. Κάτι άρρωστο από ανίατη κακοήθη ασθένεια πλανιέται σε μια χώρα που φαίνεται να μην έχει ελπίδα, παρά τα οράματα πολλών και τους αγώνες που έδωσαν κάποια από τα ηρωικά τέκνα της.
Το έργο παίζει με τη διακειμενικότητα, που είναι προφανής, με το Κιβώτιο του Άρη Αλεξάνδρου και την ποίηση του Καβάφη. Παρ’ όλα αυτά δεν απουσιάζουν το χιούμορ, ο σαρκασμός και ο αυτοσαρκασμός, και οι ευτράπελες καταστάσεις που κάνουν τον αναγνώστη να χαίρεται τη γραφή και τις περιγραφές αλλόκοτων καταστάσεων, είτε αληθινών είτε αληθοφανών.

Εντέλει το έργο είναι γραμμένο σε δύο επίπεδα: στο επίπεδο του συνειδητού, όπου κυριαρχούν τα οράματα και οι αδικαίωτοι αγώνες, και δείχνονται με το δάχτυλο οι υπαίτιοι της μη εκπλήρωσης των ιδανικών, και στο επίπεδο του ασυνείδητου, όπου το δάχτυλο δείχνει προς τους ίδιους τους οραματιστές και τους αγωνιστές! Υπαρξιακά ζητήματα υπερβαίνουν τις πολιτικές και ιδεολογικές συγκρούσεις. Με τη γήρανση του ανθρώπου αναφύονται αμείλικτες ενοχές και διλήμματα για το νόημα της ζωής: Αξίζει κανείς να τη στερηθεί για να τη ζήσουν άλλοι με καλύτερες συνθήκες; Ποιοι είναι αυτοί οι άλλοι που αξίζουν να ωφεληθούν από τη θυσία; Ποια εντέλει είναι το νόημα της ζωής και η δικαίωσή της;

Ένα βιβλίο που μιλάει για κάθε εποχή και για κάθε άνθρωπο που έτυχε να ζήσει σε σκοτεινούς, ανεξιχνίαστους καιρούς.